Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Epitafium Rzymowi - interpretacja

Geneza utworu„Epitafium Rzymowi” Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego to parafraza utworu łacińskiego poety żyjącego
Interpretacja utworu„Epitafium Rzymowi” to epigramat, w którym Szarzyński zawiera uniwersalne przesłanie na temat historii. Wiersz na cześć Wiecznego Miasta jest tyleż hołdem złożonym jego dawnej świetności, co refleksją nad spektakularnym upadkiem całej reprezentowanej przez niego cywilizacji. Największy paradoks dostrzeżony przez poetę tkwi w tym, że ruiny Rzymu z jednej strony są śladem wielkości miasta, z drugiej natomiast świadczą o jego kruchości.

Co ciekawe jednak, ruiny są zarówno znakiem upadku miasta, jak i jego zwycięstwa. To, co materialne uległo bowiem destrukcji, jednak wielka kultura, jakiej symbolem są zniszczone kościoły i teatry,
Analiza utworuAnalizowany tekst ma formę klasycznego epitafium, a więc wiersza utrzymanego w stylu nagrobkowego napisu. Zasadniczym wyznacznikiem tego gatunku jest upamiętnienie zmarłej osoby oraz jej pochwała. W tym wypadku obiekt gloryfikacji to Wieczne Miasto, Rzym.

Utwór ma charakter epigramatu. Dominującą cechą wersyfikacji jest tu stosowanie przerzutni. Na poziomie leksykalnym mamy do czynienia z kilkoma grupami wyrazów. Pojawiają się tu mianowicie określenia opisujące miejską topografię w stanie rozkładu, włoską przyrodę oraz sformułowania batalistyczne. Można wyróżnić słowa-klucze, którymi są antynomiczne wyrażenia: „Rzym zwyciężony” – „Rzym niezwyciężony”; to one wyznaczają podstawowe znaczenia wiersza.

Składnia utworu jest skomplikowana: obfituje w zdania wielokrotnie złożone, które wymagają dużej aktywności od odbiorcy; ponadto zaś pojawiają się inwersje i parenteza (nawiasowe wtrącenie rozbijające spójność zdania).

Figurą organizującą tekst na poziomie stylistycznym jest apostrofa do pielgrzyma otwierająca tekst. Zwroty do anonimowego pielgrzyma powtarzają się w tekście kilkakrotnie („Ty”, „patrzaj”,